خانه > Personal Articles > یک روز مانده تا پرواز سبز

یک روز مانده تا پرواز سبز

کمتر از یک روز تا ۱۶ آذر فاصله داریم روز دانشجو. روزی که در گذشته به نام استقامت و پایداری دانشجو برای آزادی و آبادی میهن نام گرفت. روزی که ارزش دانشجو به واقع شناخته می شد و او را مورد احترام قرار می دادند. اما اینک گویی که دانشجو موجودی است غیر زمینی و البته کافر و بی خدا که این خود بزرگترین جرم است. انگار دانشجو عامل استکبار است و در مقابل حوزه ای قرار گرفته که معلوم نیست از کجا برایش پول ارسال می شود و در انتها محصولی که تولید می کند چیست

اما اینبار ۱۶ آذر با سال های قبل متفاوت است و تفاوت آن در رنگ سبزی است که در این چند ماه گذشته تمام کشور را دربر گرفته هر چند هستند انسان های جاهل و نابینایی که هنور در تلاشند رنگ سیاه اندوه و قرمز وحشی گری را در کشور غالب نشان دهند اما چه گریزی است که هرگز نمی توان با واقعیت جنگید و دست کم واقعیت را نمی توان به زندان اوین انداخت و به اعدام محکومش کرد

نمی دانم جریان اقتدارگرا و ددمنشی که هم اینک در راس امور قرار دارد تا کی می خواهد با واقعیت های موجود در جامعه بجنگد با نارضایتی عمیقی که در تمام اقشار جامعه از دیندار و بی دین گرفته تا فقیر و غنی به وجود آمده چه کار خواهد کرد

در یک دوره ۴ ساله شخصی ملقب به محمود هاله (این خودبزرگ بین حقیر) تلاش کرد میان اقشار ضعیف و قوی جامعه تعارضاتی پدید آورد و به قشر فقیر اینگونه تلقین کرد که حق شما را اغنیا خورده اند و به قشر دیندار القا کند که بی دینان در حال از بین بردن شما هستند حال آن که هرگز چنین نبود و برعکس عامل اصلی فقر و فساد همین جریان وحشی منشی بود که امروز با چوب و چماق به جان فرزندان میهن افتاده است

و اما دین خوب دستاویزی شده برای این جریان جاهل پرست! اما سوال اصلی اینجاست که چه کسی آنان را نماینده الله در زمین و در ایران کرده است؟ مردم یا پول هایی که از فروش نفت به دست آمده اند و به حوزه سرازیر شده اند و خودشان خودشان را تایید می کنند و خود گویی و خود خندی عجب مرد هنرمندی

دوستان گرامی تا کنون از خود پرسیده اید که چه کسی این تقدس را به حکومت به ظاهر اسلامی داده است؟ من؟ شما؟ ما مردم ایران؟ مگر قبل از آنان دین نبود؟ اسلام نبود؟ مسجد نبود؟ عاشورا و تاسوعا نبود؟ تکیه نبود؟ نماز نبود؟ عجبا که ملت ایران پس از دوبار تجربه دین فروشی شاهان صفوی و قاجار باز هم گرفتار این حربه گردید

۱۶ آذر برای سربلندی کشورم، مردم و اعتقادم می کوشم تا به همگان نشان دهم رنگ سبز پرچم سه رنگ میهنم را به نشان صلح و آبادانی در دست گرفته و فریاد می زنم زنده باد آزادی

دسته‌ها:Personal Articles
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: